okładka
okładka
strona główna w numerze kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze regulaminy konkursów archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży

skomentuj »
n.p.m.
partnerzy

twojmedyk.pl

sportportal.pl

trasymasy.pl

Reklama

pierwszy rower
pierwszy rower
strona główna >> 12 (22)/2009 >> Wody dosyć, cienia jak na lekarstwo

nowości

Opona po francusku

Mavic o sakwiarzach nie myśli, ale produkuje dobre opony dla graveli, które z powodzeniem sprawdzą się w turystyce! Yksion Allroad XL to... »

Z bidonem na ścianie?

Gdy po długiej i męczącej podróży wrócisz do domu i zapragniesz schłodzić się którymś z butelkowanych trunków,... »

Towarzysz do przyczepki

Twoje dziecko w przyczepce potrzebuje towarzysza? Qeridoo ma w swojej ofercie miękkiego, pluszowego i zawsze gotowego do drogi przyjaciela! Na... »

1x13

To się musiało wydarzyć! Hiszpańska marka Rotor, znana głównie z produkcji owalnych korb, pokazała sterowany hydraulicznie zestaw... »

Dla najmłodszych

Hamax wprowadził do swojej oferty nowy fotelik! Model Amaze jest nieco tańszy niż topowy Caress, wyposażono go w możliwość odchylania do tyłu... »

Bagażnik od Ortlieba

Gdy czasopisma branżowe zachwycają się ideą bikepackingu, Ortlieb nie zapomina o sakwiarzach! Do sprzedaży trafił wypasiony bagażnik... »

Dahon Vitesse D8

rowertest >> Przeczytaj test Dahon Vitesse D8 »

poradniki

W pogoni za przyczepnością

Amortyzacja w rowerze »

Wyprawa numeru >> ze Stambułu na Lesbos i Chios


Wody dosyć, cienia jak na lekarstwo

Michał Sitarz
Widok na Błękitny Meczet w Stambule

W nocy lądujemy w Stambule. Spod lotniska kursują autobusy do oddalonego o kilkadziesiąt kilometrów centrum. Pakujemy sakwy, kartony z rowerami do bagażnika i ruszamy.

Zaczyna świtać, wysiadamy na Taxim Square i zabieramy się za skręcanie rowerów. Do hostelu, w którym zarezerwowaliśmy nocleg, mamy niewiele ponad kilometr. Pedałujemy więc w atmosferze budzącego się do życia miasta. Zapachy piekarni, cukierni i lokalnych specjałów mocno działają na zmysły. Uliczki są wąskie, strome, o wysokich krawężnikach. Hotel Neverland ma miłą obsługę, dużą kuchnię do dyspozycji, darmowy dostęp do internetu, w powietrzu unosi się zapach kociej kuwety. Bo w koty Stambuł jest wyjątkowo dobrze zaopatrzony. W tle sączy się głos Lisy Gerard z wczesnego albumu Dead Can Dance. Znaczną część wystroju Neverlandu stanowią antywojenne postery i hasła. Jest i Che Guevara, są hipisi, symbole pacyfistyczne i przeciekające sklepienie z prowizorycznym zbiornikiem na wodę. Ruszamy w kierunku starego miasta, gdy zaczyna się robić bardzo gorąco. Zabytkowa część jest naprawdę niesamowita, spiętrzenie niebywale wielu atrakcji na małym obszarze (Hagia Sofia, Błękitny Meczet, Hipodrom) sprawia, że zapominamy o trudach podróży i upale.
Początkowo planujemy płynąć do Bandirmy, jednak wszystkie miejsca na promie są już zajęte (weekend), a na następny z wolnymi miejscami musielibyśmy czekać ponad 30 godzin. Pozostaje nam popłynąć do Mudanya, także na południowym wybrzeżu morza Marmara, jednak ponad 100 kilometrów na wschód od Bandirmy. Przed wejściem na prom wszystkie bagaże są prześwietlane. Kontrola ta ma jednak wymiar czysto symboliczny – strażnicy są tak zaabsorbowani rozmowami, że nie mają czasu śledzić podglądu zawartości bagaży na okazałych monitorach. Czy uprawnione było przewiezienie prawie litra benzyny? Czy mieliśmy prawo do posiadania noży w naszych podręcznych torebkach? Tego nie wiemy. Morze Marmara czaruje głębokim odcieniem zieleni. Przejeżdżamy przez urocze wioseczki, mijamy liczne meczety. Przy drodze jest wiele ujęć wody pitnej, jednak w początkowych dniach podróży wolimy dmuchać na zimne i pijemy wyłącznie wodę butelkowaną.

Więcej: czytaj w numerze „Rowertour”


 



Zdjęcie: Michał Sitarz