okładka
okładka
strona główna w numerze kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży
pierwszy rower
skomentuj »
n.p.m.
partnerzy

centrumrowerowe.pl

znajkraj.pl

trasymasy.pl

sportportal.pl

Reklama

pierwszy rower
strona główna >> 12/2014 >> Pesymizm też mi amputowano

nowości

Lusterko bez wibracji

Sehen to ciekawe rozwiązanie dla miejskich cyklistów. Montowane do ramki okularów minilusterko pozwala zawsze wiedzieć, co dzieje... »

Widoczna kamizelka

Próbowaliście kiedyś pokonać 100 kilometrów w kamizelce odblaskowej? Niektóre modele sprzedawane w marketach potrafią po... »

Bateria współdzielona

Australijczycy z firmy Knog postanowili przedefiniować sposób patrzenia na kwestię oświetlenia i dystrybucji energii. Ich nowy produkt pod... »

Opony na zielono

Opona rowerowa składa się z wielu różnych materiałów, jednak bieżnik jest w całości wykonany z gumy i stanowi od 70 do 80... »

Przyczepka z piórowymi resorami

Nowość w przyczepkach Qeridoo! Kidgoo, najmłodsze „dziecko” niemieckiego producenta, to przyczepka oparta na zawieszeniu zbudowanym z... »

Nerki wracają do łask

Nieodzowny atrybut każdego handlarza na bazarze w latach 90., czyli tak zwana torebka nerka, wraca do łask – producenci przygotowują modne i... »

poradniki

Mała dziura, wielki problem

Złapać gumę, kapcia lub po prostu przebić oponę. Niezależnie od nazwy skutek jest ten sam – przymusowa przerwa na naprawę. Załatanie... »

Nie daj się słocie

Jak przetrwać jesień i zimę na rowerze? Praktyczna zasada, którą kierują się doświadczeni cykliści, brzmi: na rower ubierajcie się w... »

Styl życia >> Rafał Gręźlikowski


Pesymizm też mi amputowano

Z Rafałem Gręźlikowskim, niepełnosprawnym sportowcem, pasjonatem wypraw rowerowych, rozmawia Jakub Terakowski
Rafał Gręźlikowski. W tle zamek Boldogkő vár na Węgrzech

Masz kosmiczną protezę...
– Rzekłbym raczej, że elektroniczną. Jest wyposażona w dwa niezależne programy, podstawowy – do chodzenia, i dodatkowy – do realizacji wybranej formy aktywności. W moim wypadku to oczywiście rower. Kosztowała majątek, ponad 100 000 złotych, nigdy w życiu nie zapłaciłbym tyle, pomogła mi fundacja pomocy medycznej Medical Aid for Poland. Sam nie pozwoliłbym sobie na taki wydatek, bo ważniejsza jest dla mnie rodzina. Staram się być dla niej wsparciem, a nie ciężarem. Ta proteza myśli za mnie i przewiduje, 50 razy na sekundę zbiera dane z podłoża i przekazuje do kolana.

Twojego?
– Nie, również sztucznego. Nogę mam amputowaną powyżej.

Jak do tego doszło?
– Zawsze lubiłem sport, aktywność, wysiłek fizyczny. Lubiłem się zmęczyć. Naturalną więc dla mnie koleją rzeczy zgłosiłem się na ochotnika do jednostki desantowej Formoza w Gdyni. To taki GROM w wydaniu morskim. Chciałem zostać nurkiem. Po kilku miesiącach zaczęła dokuczać mi noga. Przełożeni zlekceważyli moje narzekania, podejrzewając, że symuluję, aby wymigać się od obowiązków. Odmawiali wydania przepustki, a czas mijał, ból był coraz silniejszy. W końcu udało mi się dostać do lekarza. Pierwszy przepisał maść, drugi jakieś tabletki, dopiero trzeci zorientował się, że sytuacja jest poważna i skierował na badania. Diagnoza brzmiała groźnie: nowotwór kości strzałkowej. Prosto z gabinetu pojechałem do szpitala. Za późno, zatrzymało się krążenie... Lekarze całą noc próbowali udrożnić tętnice, zrezygnowali nad ranem, usłyszałem wyrok: amputacja. Wróciłem do pustego domu, narzeczona odeszła, mówiąc, że nie ma ze mną przyszłości.

Los Ciebie nie oszczędzał.

– Paradoksalnie, każdy kolejny cios wzmacniał mnie, wywołując bunt. Pierwszy kopniak był powalający, ale następne kazały się podnieść i walczyć.

Więcej: czytaj w numerze „Rowertouru”
 



Zdjęcie: Fot. Archiwum Rafała Gręźlikowskiego