okładka
okładka
strona główna w numerze kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży
pierwszy rower
skomentuj »
n.p.m.
partnerzy

centrumrowerowe.pl

znajkraj.pl

trasymasy.pl

sportportal.pl

Reklama

strona główna >> 11/2014 >> Bolidy dla kolarzy

nowości

Minitorebka podsiodłowa

Zefal wprowadził do sprzedaży minimalistyczną torebkę podsiodłową o nazwie Z Micro Pack. Jej pojemność to zaledwie 0,15 l. Takie maleństwo... »

Winda rowerowa

Przechowujecie rowery w domu? Albo w miejscu, gdzie miejsca jest odrobinę zbyt mało? Litewska firma Parkis dzięki swojemu wieszakowi na rowery... »

Koszulka z rowerami

Wygląda bardzo „cywilnie”, ale tak naprawdę to w stu procentach koszulka techniczna, stworzona z myślą o rowerzyście, który... »

Butelka w razie potrzeby

Kto z nas, upychając pustą butelkę po wodzie mineralnej w sakwie, nie marzył o tym, by wymyślić zwijaną – elastyczny bukłak,... »

Kolorowe błotniki

Coś dla lubiących wyróżniać się kolorem, choć niekoniecznie bić nim po oczach. Błotniki firmy SKS charakteryzują bardzo delikatne... »

poradniki

Jednoślad na czterech kołach

Jeśli znudziły się Wam już trasy w najbliższym sąsiedztwie własnego domu, być może warto pomyśleć o doposażeniu Waszego dwuśladu... »

Styl życia >> Mieczysław Maciej Kaczmarek


Bolidy dla kolarzy

Z Mieczysławem Maciejem Kaczmarkiem, konstruktorem rowerów poziomych i velomobili, rozmawia Jakub Terakowski
Mieczysław Maciej Kaczmarek w swoim Duo

Jak wpadł Pan na pomysł konstruowania rowerów poziomych?
– Olśniło mnie w siłowni, gdy – na wpół leżąc – wypchnąłem nogami dwieście kilogramów. Pomyślałem wówczas, że w tej pozycji byłbym w stanie naciskać na pedały znacznie mocniej, niż siedząc tradycyjnie, na rowerowym siodełku. To po pierwsze. Po drugie, pochodząc z biednej rodziny, przez całe dzieciństwo marzyłem o autku na pedały. Nadaremnie, gdyż rodziców nie było stać na taki wydatek. Gdy więc w zespole Śląsk zarobiłem pierwsze większe pieniądze, postanowiłem przeznaczyć je właśnie na realizację dziecięcych tęsknot i zbudować sobie taki pojazd, tyle że w wersji dla dorosłych. Był rok 1978, wtedy powstał mój pierwszy trójkołowiec. Świetnie się nim jeździło, chociaż siodełko miał z wymodelowanego na gorąco krzesełka ze sklejki, a koła niewielkie. Brakowało mu też przerzutek, które trudno było wówczas zdobyć. W roku 1980 przeniosłem się do Bytomia, gdzie śpiewałem w Operze, a następny sezon powitałem w Teatrze Wielkim w Łodzi. Wybuchł stan wojenny, repertuar nam ograniczono, wolnego czasu miałem więc sporo, a ponieważ w teatrze był doskonale wyposażony warsztat, postanowiłem z tego skorzystać. Skonstruowałem tam drugi trójkołowiec, miał już pięć biegów i większe koła. Smutno jednak jeździło mi się samemu, więc zrobiłem pojazd dwuosobowy, a potem następny. W roku 1984 poprowadziłem wyprawę dookoła północnej Polski.
Na rowerach poziomych?
– Tak, w ekspedycji wzięły udział dwa dwuosobowe czterokołowce, jeden trójkołowiec oraz solowy jednoślad. W następne wakacje zorganizowałem kolejny wyjazd, tym razem już zagraniczny, dla studentów Politechniki Łódzkiej. To była chyba pierwsza na świecie wyprawa wielokołowych pojazdów mięśniowych.

Więcej: czytaj w numerze „Rowertouru”


 



Zdjęcie: Monika Zefirjan