okładka
okładka
strona główna w numerze nagroda Rowertouru kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży
pierwszy rower
skomentuj »
n.p.m.
partnerzy

centrumrowerowe.pl

znajkraj.pl

trasymasy.pl

sportportal.pl

Reklama

strona główna >> 11/2012 >> Dwa koła bez łańcucha

nowości

Więcej światła

CatEye – japońska marka produkująca elektroniczne akcesoria rowerowe (głównie liczniki i lampki) odświeżyła swoją kolekcję... »

Toster turystyczny

Zabieranie ze sobą na wyprawę tostera może się wydawać sporą przesadą, jednak warto się dłużej zastanowić nad tym pomysłem. Gdy... »

Miejskie Shimano

Rowery typu Urban nie są często spotykane na polskich ulicach, ale zawsze przykuwają uwagę w katalogach: niegrzeczne, interesujące,... »

Pirelli dla cyklistów

Włoska marka opon samochodowych po latach przerwy powraca do rowerowego peletonu. Na początku ubiegłego wieku opony Pirelli jeździły w rowerach... »

Nowa kolekcja

Endura pokazała ubrania na sezon 2018, wśród których od razu wpadła mi w oko bluza Hummvee Hoodie 2018 – cywilny wygląd,... »

Gruby bagażnik

Szukasz bagażnika dostosowanego do naprawdę szerokich opon? Fatrack od Krossa został zaprojektowany do zadań specjalnych, gdy zwykłe gumy to... »

poradniki

Między biegami

W 2017 roku amerykańska marka SRAM ogłosiła wszem i wobec śmierć przedniej przerzutki. Hasło przyjęto z dużą ekscytacją, zwłaszcza w... »

Styl życia >> Marek Jurek


Dwa koła bez łańcucha

Z Markiem Jurkiem, fizykiem, konstruktorem roweru bez łańcucha, rozmawia Jakub Terakowski
Jeżdżę nim do pracy codziennie

Po co skonstruował Pan ten rower? Nie prościej byłoby iść do sklepu i kupić sobie nowy?
– Prościej? Nie, to nie takie proste. Dziesięć lat temu zaproszono mnie do Hamburga, gdzie przez ponad dwa lata pracowałem w ośrodku naukowym DESY. Mieszkając w mieście rowerów, trudno się od nich nie uzależnić.

A wcześniej ich Pan nie lubił?

– Nie odczuwałem potrzeby ich posiadania. W Warszawie nie było wówczas ani dróg dla rowerów, ani zwyczaju używania jednośladów na co dzień. Wróciłem z Hamburga i natychmiast nabyłem rower, najzwyklejszy, miejski. I pewnie używałbym go do dzisiaj, gdyby nie nowy projekt, który wymagał ode mnie wielu krótkich wyjazdów do Niemiec. Spędzałem tam po dwa, trzy tygodnie: zbyt mało, aby kupować rower, lecz zbyt dużo, by bez niego się obyć. Zacząłem więc wozić go ze sobą, rozmontowując za każdym razem tak, aby zmieścił się w bagażniku. Irytowała mnie czasochłonność tej czynności, bo rama była zbyt duża i musiałem odkręcać od niej obydwa koła. Początkowo jednak w ogóle nie zastanawiałem się nad wprowadzeniem jakichkolwiek zmian, gdyż konstrukcję roweru podświadomie uważałem za ostateczną i niezmienną. Ale po jakimś czasie pewna myśl zaczęła mnie niepokoić...

Jaka?

– Że rower da się skompresować szybciej i włożyć do bagażnika bez trudu.

Niewielkich składaków na rynku dostatek, czemu więc nie wybrał Pan jednego z nich?

– Bo podstawą sprawności roweru i komfortu jazdy są duże koła, a te w sklepowych składakach mają wielkość deserowych talerzy. Rozwiązywanie problemów to moja pasja i profesja. Postanowiłem więc, że skonstruuję składak na dużych kołach. Dziesiątki pomysłów chodziły mi po głowie.

I udało się...

– Złożenie tego roweru trwa sekundę, mieści się on w każdym średniej wielkości bagażniku, a koła mają po 29 cali średnicy.

Jak złożyć rower w ciągu sekundy?

– Bardzo łatwo, jednym ruchem ręki: maksymalnie skręcając kierownicą i łamiąc w ten sposób ramę w przegubie. Proszę popatrzeć...

Niewiarygodne! Ale czy nie ma ryzyka, że podczas jazdy rower złoży się sam?

– Wykluczone, prawa fizyki na to nie pozwalają. Geometria tego roweru sprawia, że rama prostuje się pod wpływem ciężaru własnego oraz kolarza.

Więcej: czytaj w numerze „Rowertouru”



Zdjęcie: Jakub Terakowski