okładka
okładka
strona główna w numerze kluby rowerowe kalendarium forum razem na rower galeria czytelników w następnym numerze archiwum o nas redakcja reklama prenumerata sieć sprzedaży

skomentuj »
n.p.m.
partnerzy

twojmedyk.pl

sportportal.pl

trasymasy.pl

Reklama

pierwszy rower
pierwszy rower
strona główna >> 10/2017 >> Na gorąco smakuje najlepiej

nowości

Limitowane buty

Rowerzyści uwielbiają limitowane edycje produktów – przynajmniej ci, którzy wyszukują nowości dla „Rowertouru”!... »

W drogę z ukochanym...

… pieskiem. Basil – znany producent sakw, koszy i akcesoriów do rowerów miejskich, zaprezentował koszyk na bagażnik,... »

Laweta dla cyklisty

Polska myśl techniczna nie ustaje w poszukiwaniach swojej niszy w rowerowym świecie. Mamy już świetne przyczepki pod sakwy, mamy sakwy, a... »

Dla wymagających

Nowa opona w rodzinie Schwalbe Marathon: GT Tour łączy zaawansowaną ochronę przed przebiciem (6/7 w skali Schwalbe Protection) z nowym profilem... »

Składak na doby

Słynne składaki amerykańskiej firmy DAHON będzie można w tym sezonie nie tylko kupować, ale też wypożyczać. Dzięki możliwości złożenia... »

Skutecznie i bez obijania

Zapięcie Axa Holding 1000 wyróżnia się możliwością wygodnego złożenia do niewielkich rozmiarów i umocowania na przykład na... »

poradniki

Lekka i oddychająca

Nikt z nas nie lubi, gdy mokra od potu odzież lepi się do ciała. Korzyści, jakie płyną ze stosowania termoaktywnego ubioru przemawiają za tym,... »

Qeridoo Kidgoo 2

 rowertest >> Qeridoo Kidgoo 2 »

Korespondencja >> Boliwia


Na gorąco smakuje najlepiej

Wojciech Ganczarek
Droga gruntowa z San Rafael do San José: zieleń dookoła, błękitne niebo i święty spokój bez zakłóceń

Pierwsze drzewo od… No właśnie, od jak dawna? Radość objawia się automatycznie, bez mojej wiedzy. Gdybym mógł wówczas siebie zobaczyć, powiedziałbym: zobaczyłem, jak uśmiech wypływa mi na twarz. Nie widziałem się jednak, napiszę więc: poczułem, jak kąciki ust podnoszą się milimetr po milimetrze.

Dla rowerzystów Boliwia to płaskowyż Altiplano. Może nie zawsze i nie dla wszystkich, ale na pewno – zazwyczaj. Boliwia,  czyli 200 kilometrów po Salar de Uyuni – solnisku, pozostałości po wyschniętym słonym jeziorze; księżycowe krajobrazy od La Paz po argentyńską lub chilijską granicę, ból głowy, zimno i brak tlenu na prawie czterech tysiącach metrów nad poziomem morza. Ale wystarczy bardzo powierzchownie rzucić okiem na mapę Boliwii, aby przekonać się, że oprócz szarawej plamy oznaczającej góry mamy również plamy zielone (dżungla) i żółte (pampa). Mało tego: plama szara jest stosunkowo mała. Tak naprawdę zimne Altiplano zajmuje zupełnie niewiele, bo tylko nieco ponad jedną czwartą boliwijskiego terytorium. A co z pozostałą, nizinną strefą kraju? Jak smakuje Boliwia na gorąco?
Zawsze byłem dobrym uczniem i studentem, więc zadanie domowe odrobiłem na pięć. Górskie rejony objechałem ze starannością godną Białorusina (tu taka dygresja: bo jakby Czytelnik nie wiedział, Białorusini są Niemcami wśród Słowian, warto propagować takie pozytywne stereotypy o sąsiadach). Po peruwiańskim rajdzie brzegiem jeziora Titicaca wpadłem do Copacabany, gdzie za bezcen kupiłem nowy i całkiem porządny śpiwór puchowy. Dalej przez La Paz, Oruro i Challapatę zjechałem do Salinas. Dalej La Paz, Oruro, Challapata, zjazd na Salinas, Wigilia Bożego Narodzenia z nocną załogą szpitala, kolejno bezdroża białych tafli Salar de Uyuni i dwieście kilometrów nowego asfaltu aż do Potosi.

Więcej: czytaj w numerze „Rowertouru”


 



Zdjęcie: Wojciech Ganczarek